Boeken hebben illustraties. Niet alleen voor kinderboeken — denk aan een goed reisverhaal, of de manier waarop The New Yorker korte verhalen voorziet van één rake spot-illustratie.
Hoe de pijplijn werkt
- Speler typt een Nederlandse zin en submit.
- De AI vertaalt die zin naar een korte, levendige Engelse beschrijving — alleen het meest tekenbare element wordt eruit gehaald.
- Die beschrijving gaat samen met de gekozen stijl-anchor naar de image-generator.
- Het resulterende plaatje verschijnt naast de zin in de reveal-fase.
Tien stijlen, één keuze
De maker kiest één stijl voor het hele boek: pixelart, aquarel, ghibli, sprookje, kinderboek, noir, gravure, pop art, schets of cyberpunk.
Wat we leerden
Eerste experimenten lieten zien: het werkt het best als je één stijl per spel aanhoudt. Mengen voelt rommelig — alsof iemand halverwege het tekenen van wisselende stiften pakt. Tweede les: tekst in plaatjes is een vloek. AI-modellen willen graag namen of woorden in een plaatje zetten, en het ziet er bijna altijd kromgeschreven uit. We hebben nu een hele lijst "NO TEXT"-instructies achteraan iedere prompt geplakt om dat tegen te gaan.
Wat een illustratie écht oplevert
Een puur tekst-spel werkt prima. Maar bij een visueel-spel gebeurt iets anders in de reveal-fase: spelers willen niet alleen de zinnen lezen, ze willen ook het plaatje zien. Iemand zegt halverwege "wacht, scroll terug, ik wil dat draakje nog eens zien". De plaatjes worden onderdeel van de herinnering aan de avond.
Een bijproduct: spelers gaan visueler schrijven. Als je weet dat de AI elke zin probeert te tekenen, schrijf je vaker over concrete dingen ("een paarse paddenstoel met ogen") en minder over abstracte ("hij voelde zich verlaten"). Dat is precies wat Storytale's komedie-toon ook wil — concreetheid boven abstractie.
Welke stijl wanneer?
Een paar persoonlijke favorieten uit testspellen:
- Pixelart — werkt fantastisch voor verhalen over RPG-achtige avonturen, drakenjacht, of als je publiek de retro-game-vibe waardeert.
- Kinderboek — universeel charmant. Default voor familiespellen.
- Aquarel — voor sfeervolle verhalen, romance, dromerige scènes. Vraagt om langere zinnen en meer detail om mooi tot zijn recht te komen.
- Noir — donker en dramatisch. Past bij detective-verhalen of wanneer iemand schuld bekent.
- Cyberpunk — futuristisch, neon. Voor tech-vrienden en sci-fi-fans.
Verder hebben we ghibli, sprookje, gravure, pop art en schets. Tien stijlen klinkt als veel — in de praktijk heb je 2-3 favorieten en de rest gebruik je incidenteel.
Kosten
Een Visueel-spel kost ons ongeveer drie centen per spel — daarvan zijn de illustraties verreweg het grootste deel (~$0.025), en de tekst-AI is er een fractie naast. Tot een paar honderd spellen per dag is dat goed te dragen. Bij groei wordt 't een afweging — zie de blog over kosten.
Voor nu staat Visueel achter een beta-wachtwoord. Niet om te gatekeepen — gewoon om de pollen-budget niet onverwacht leeg te trekken bij een onverwachte populariteits-piek.