De meeste software-projecten hebben geen blog. Een changelog misschien, met regels als "fixed null pointer in checkout flow". Functioneel, kil, voor niemand interessant. Wij wilden iets anders.
Een geheugen voor een hobby-project
Storytale is gebouwd in avonden. Tussen werk en gezin, soms vier uur op een zaterdag, soms niets in een week. Als je niet vastlegt wat je hebt gedaan, vergeet je het. Niet de code — die staat in git. Maar de waarom: waarom kozen we Komedie als default? Waarom geen verplicht account? Waarom werken we toe naar een Moordspel-modus?
Een blog is dat geheugen. Over een jaar lezen we onszelf terug en herinneren we hoe we toen dachten. Over twee jaar zien we waar we van richting zijn veranderd. Het is meer een dagboek dan een marketingstuk.
Waarom om de twee dagen?
Een ritme. Niet zo vaak dat het een corvee wordt, niet zo zelden dat het wegglijdt. Eén blog per maand voelt als verslapping; één per dag als overdrive. Twee dagen is precies dat tussenmoment waar je iets hebt om over te schrijven, maar niet zoveel dat je 't half doet.
De afspraak is met onszelf. Niet met jullie als lezers — al lezen jullie ook mee, en dat maakt het leuker. Maar het primaire doel is intern: zelfreflectie, structuur, een logboek dat de hobby een lijntje geeft.
"Wat je niet opschrijft, vergeet je. Wat je opschrijft, blijft." — een wijsheid waar we tot nu toe weinig tegenin hebben gevonden.
Wat we wel en niet schrijven
Wat je hier vindt:
- Visies: waar we naartoe willen, wat we belangrijk vinden, hoe we dingen ooit zien werken
- Ervaringen: een speltest, een familie-avond, een onverwacht gebruik van Storytale dat we niet hadden voorzien
- Reflectie: wat ons verraste, wat we leerden van onze fouten, wat anders had gemoeten
- Toekomst: aankondigingen van features die op de roadmap staan
Wat je hier níet vindt:
- Technische diepteduik (welk model, welke library, welke deploy-pipeline) — dat staat in private notities
- Marketingjargon ("revolutionary", "next-gen") — daar zien we onze eigen producten te ironisch voor
- Beloftes met data ("vóór september lanceren we…") — dit is een hobby, geen burndown chart
Voor wie is dit logboek?
Voor onszelf, in eerste instantie. Voor jou, als je benieuwd bent waar Storytale vandaan komt. Voor toekomstige Storytale-bouwers (misschien wij, misschien iemand anders) die willen zien hoe het hier ooit begon. En voor mensen die hetzelfde idee hebben — een hobby met blog, een project met logboek — als bewijs dat het kan, en de moeite waard is.
Geen abonnement, geen e-mailmeldingen, geen RSS (nog). Gewoon: kom langs als je zin hebt. Lees terug als je wilt. Mis een blog, dat geeft niet — over twee dagen staat er een nieuwe.
Hoe deze blog ontstond
Aan het begin van Storytale schreven we vooral code. Pas na een paar maanden begon iemand te vragen: "wat is dit eigenlijk? Hoe kwam dit tot stand?" Verhalen die we mondeling vertelden — over de papieren spel-avond, over het eerste prototype dat half kapot was — bleven hangen bij wie ze hoorde, maar verdwenen als we ze niet ergens vastlegden.
Vandaar dit logboek. Beginnend bij het begin (15 maart, "Het idee — een papieren spel"), via de eerste digitale tests, naar wat we nu aan 't bouwen zijn. Iedere blog is een puntje op een lijn. Samen vormen ze een tijdlijn die alleen kan blijven als je 'm opschrijft.
Voor wat het waard is: hier staat het.